Pas pesë muajsh pa reshje të konsiderueshme shiu, natyra duket se po i rikthehet ritmit të saj, duke sjellë me reshjet e vjeshtës shpresë dhe lehtësim për bujqësinë shqiptare.

Për dy ditë me radhë, reshjet e shiut kanë përfshirë zonën e Myzeqesë, një prej hapësirave më të rëndësishme bujqësore në vend, ku toka punohet intensivisht dhe në shumë parcela mbillen deri në tri herë në vit.

Mungesa e ujit gjatë muajve të fundit kishte krijuar vështirësi për fermerët. Në shumë sipërfaqe bujqësore, toka ishte tharë, ndërsa ujitja kërkonte ndërhyrjen e mjeteve mekanike dhe shpenzime të shtuara për prodhuesit.

Por me ardhjen e vjeshtës, reshjet e shumëpritura sjellin një mundësi të re për të rikthyer lagështinë në tokë dhe për të krijuar kushte më të favorshme për zhvillimin e kulturave bujqësore.

Shiu është veçanërisht i rëndësishëm për mbjelljet e reja, por edhe për ullirin, një nga kulturat tradicionale të bujqësisë shqiptare. Në zonat kodrinore, në ultësira dhe përgjatë brezit bregdetar, reshjet ndihmojnë në përmirësimin e gjendjes së tokës dhe në zhvillimin e pemëve, në një periudhë të rëndësishme për prodhimin.

Megjithatë, fermerët mbeten të varur nga kushtet atmosferike, ndërsa shpërndarja e rregullt e reshjeve është thelbësore për një sezon të mbarë bujqësor.

Pas muajsh thatësire, vjeshta sjell më shumë se shi. Ajo sjell shpresë për fermerët, jetë për tokën dhe mundësi të reja për bujqësinë, një sektor jetik për ekonominë dhe ushqimin e vendit.