Kontrolli i Lartë i Shtetit ka ndërhyrë urgjentisht në Vlorë, duke vendosur nën lupë Pylli i Sodës, pas dyshimeve serioze se pas fjalës “rehabilitim” fshihet një operacion i mirëfilltë shfrytëzimi drusor, i mbështetur me kontratë zyrtare dhe firmë institucioni.
Dokumentet tregojnë qartë se ajo që po ndodh në Pyllin e Sodës nuk është thjesht pastrim i territorit apo ndërhyrje ekologjike, por prerje dhe shfrytëzim i lëndës drusore, i legalizuar përmes një kontrate të lidhur më 28 mars 2025 mes Bashkia e Vlorës dhe subjektit privat “Merilin Gjini”
“Rehabilitim” në letër, sharrë në terren
Sipas kontratës, objekti i marrëveshjes është shfrytëzimi i lëndës drusore në ekonominë pyjore Kume–Shashicë, zonë që përfshin edhe Pyllin e Sodës. Në total, lejohet prerja dhe nxjerrja e 324.214 metrave kub material drusor, nga të cilat:
- 134.998 m³ lëndë punimi
- 189.216 m³ dru zjarri
Kjo nuk është statistikë pastrimi. Është volum industrial druri.
Afati i kontratës është nga 02 prill deri më 30 korrik 2025, ndërsa vlera e saj është 462 mijë lekë, e paguar paraprakisht nga subjekti privat përpara se sharra të ndizet
.
Kush kontrollon prerjen e pyllit?
Në letër, Bashkia e Vlorës ka detyrimin të kontrollojë çdo hap të procesit: të mbajë procesverbale, të kolaudojë çdo ngastër dhe të pezullojë kontratën në rast shkeljesh. Në terren, banorë dhe aktivistë flasin për pemë të prera, ndërhyrje agresive dhe mungesë transparence.
Pikërisht këtu ka hyrë KLSH, që po verifikon:
- nëse janë respektuar ngastrat e lejuara,
- nëse është tejkaluar vëllimi i parashikuar,
- dhe mbi të gjitha, nëse janë prerë pemë të reja, gjë që do të përbënte shkelje të rëndë ligjore dhe mjedisore.
Fakti që kjo nuk është hera e parë që KLSH zbarkon në Pyllin e Sodës tregon se problemi nuk është i rastësishëm, por i përsëritur.
Pyll publik, interes privat
Ndërkohë që qyteti i Vlorës po humbet një nga mushkëritë e tij natyrore, kontrata flet qartë për përfitim ekonomik nga druri. Pyetja që shtrohet është brutale dhe e drejtpërdrejtë:
A po shitet Pylli i Sodës nën etiketën e “rehabilitimit”?
Në fund të inspektimit, KLSH pritet të publikojë një raport që do të përcaktojë përgjegjësit: institucionale apo private. Por dëmi, nëse është bërë, nuk kthehet me raport.
Pylli i Sodës nuk është stok druri, nuk është depo zjarri dhe nuk është pronë për eksperimente kontraktore.
Çdo pemë e prerë padrejtësisht është një akt i pakthyeshëm kundër mjedisit dhe interesit publik.
Dhe këtë herë, dokumentet flasin më fort se justifikimet.
