Këto pamje, të marra në bustin e së madhes Vaçe Zela, të vendosur prej vitesh në sheshin e qytetarëve, në qendër të Lushnjës, tregojnë një akt të shëmtuar vandalizmi.

Dora e njeriut ka dëmtuar me bojëra dhe plastelinë bustin prej bronzi të një prej ikonave më të mëdha të muzikës shqiptare.

Por kjo nuk është thjesht një njollë mbi një monument. Është një goditje ndaj kujtesës sonë kulturore dhe ndaj zërit të artë që shoqëroi breza të tërë shqiptarësh.

Vaçe Zela, vajza myzeqare e lindur më 7 prill 1939 në Lushnjë, nuk është vetëm një emër i madh i artit shqiptar. Ajo është një simbol i kulturës sonë, një zë që u ngjit përtej skenës dhe mbeti përgjithmonë në zemrat e shqiptarëve.

Pikërisht për këtë, pamjet e bustit të saj të përdhosur janë të dhimbshme dhe shqetësuese. Ato tregojnë jo vetëm mungesë respekti për një figurë të shquar, por edhe një mungesë të edukimit dhe ndërgjegjësimit për vlerat tona kombëtare.

Institucionet vendore duhet të ndërhyjnë sa më shpejt për pastrimin dhe restaurimin e bustit, por edhe për të parandaluar që raste të tilla të përsëriten.

Sepse kur dëmtimi i artit mbetet pa përgjegjësi, shoqërisë i jepet mesazhi i gabuar se gjithçka mund të përdhoset pa pasoja.

Vaçe Zela na la këngën, emocionin dhe krenarinë. Nga “Valsi i lumturisë” te “Moj e bukura Arbëri”, zëri i saj është pjesë e pandashme e shpirtit tonë kolektiv.

Dhe sot, më shumë se kurrë, respekti për Vaçe Zelën duhet të nisë duke respektuar edhe kujtesën që ajo na la pas.