Një dëshmi e vyer për jetën kulturore të Gjirokastrës dhe për figurën e librarit Alizot Emiri vjen përmes kujtimeve të shkrimtarit të shquar Dritëro Agolli, të përfshira në librin “Alizot Emiri – Njeriu, librari e gazet fisnike”.

Agolli kujton se gjatë vizitave të shpeshta në Gjirokastër, ndalesa e tij e përhershme ishte libraria e Alizotit në Qafën e Pazarit. Ajo ishte jo vetëm një hapësirë e mbajtur me kujdes, por edhe një vend që tërhiqte njerëzit, për shkak të kulturës, përvojës dhe komunikimit të veçantë të librarit.

Sipas Agollit, Alizot Emiri ishte një njeri i ditur, me humor të hollë dhe me njohuri të thella në histori, letërsi dhe jetën shoqërore. Ai nuk ishte thjesht shitës librash, por një orientues kulturor, që dinte t’u sugjeronte lexuesve librat më të përshtatshëm dhe t’u fliste për përmbajtjen e tyre.

Në kujtimet e tij, Agolli ndalet edhe te një episod domethënës, kur librari, i lodhur nga mungesa e interesit real për librat ideologjikë, i çoi vetë ato në institucionet përkatëse, duke shprehur bindjen se librat duhen njohur e lexuar, jo thjesht ekspozuar.

Për shkrimtarin, Alizoti ishte një enciklopedi e gjallë, një njeri që e donte qytetin, librin, humorin dhe monumentet e kulturës. Ai interesohej për gjendjen e Gjirokastrës, për muret e kalasë, për ruajtjen e trashëgimisë dhe për pastërtinë e qytetit.

Agolli thekson se figura të tilla janë gjithnjë e më të rralla dhe se mungesa e tyre ndjehet sot jo vetëm në librari, por edhe në jetën kulturore të qyteteve. Kujtimet për Alizot Emirin, sipas tij, janë një pasuri që duhet ruajtur dhe përcjellë brez pas brezi.