Tashko Lako lindi më 17 janar 1929 në Fier, në një familje me origjinë vllehe nga Voskopoja. Fëmijëria dhe rinia e tij u formësuan në periudha të trazuara historike, duke përfshirë Mbretërinë Shqiptare dhe Luftën Antifashiste Nacional-Çlirimtare, ku ai u angazhua që në moshë të re si pjesëtar i formacioneve partizane. Ky realitet i ashpër ndikoi thellë në formimin e tij njerëzor dhe intelektual.

Arsimin e kreu në kushte jo të zakonshme, duke e ndërthurur shkollimin me angazhimin shoqëror e politik. Pas përfundimit të studimeve të larta në Fakultetin e Shkencave Politike-Juridike të Universitetit të Tiranës dhe specializimeve të mëvonshme në filozofi, Lako ndërtoi një karrierë mbi 60-vjeçare në shërbim të kulturës dhe fjalës së shkruar.

Gazetaria ishte një nga shtyllat kryesore të veprimtarisë së tij. Ai bashkëpunoi dhe drejtoi disa organe shtypi, duke u shquar për stilin analitik, gjuhën e mprehtë dhe angazhimin kritik ndaj problematikave shoqërore. Paralelisht, krijimtaria e tij letrare përfshin 33 vepra në gjini të ndryshme, nga letërsia për fëmijë, fabula e romane, deri te publicistika dhe letërsia dokumentare, të shtrira në më shumë se pesë dekada.

Një kontribut të veçantë dha edhe në memoristikë dhe histori lokale, duke dokumentuar me përpikëri ngjarje, figura dhe episode të rëndësishme të Luftës Nacional-Çlirimtare dhe jetës shoqërore të Fierit. Për këto merita, ai u nderua me çmime të shumta dhe me titullin “Qytetar Nderi i Fierit”.

Tashko Lako mbetet një emër i paharruar i kulturës shqiptare, një dëshmi e gjallë se fjala, kujtesa dhe përkushtimi mund të ndërtojnë trashëgimi që i reziston kohës.