Bashkia Lushnjë feston rikonstruksionin në Kasharaj, por Përroi i Lushnjës, Krutja dhe Dushku vijojnë me ujëra të zeza, erë të rëndë dhe derdhje në kanalin e Emisarit, një krizë sanitare e mbuluar me propagandë.
Sot gazetari Ndriçim Gjoshi raportoi nga terreni për një rikonstruksion në rezervuarin e Kasharajt nga ana e bashkisë Lushnje, dhe ne si TV nuk mund ta linim pa raportuar se i themi të bardhës, e bardhë, dhe ku ka problematika nuk kemi pse i fshehim.
Punimet në rezervuarin e Kasharajt shiten si “siguri hidroteknike”, por realiteti në terren është i zhveshur: Përroi i Lushnjës mbart periodikisht ndotje, Krutja ka denoncime të përsëritura për shërbime të prishura, ndërsa në Dushk ujërat e zeza dokumentohen me video teksa derdhen në kanale kulluese. Kjo nuk është anomali sezonale; është menaxhim i dështuar.
Në Dushk, banorët por gjithashtu edhe deputeti Erion Braçe, kanë filmuar dalje të ujërave të zeza pranë infrastrukturës së pompimit. Në Krutje, kryeplakë dhe banorë kanë denoncuar kaos në shërbimet e ujit dhe kanalizimeve. Përroi i Lushnjës, arteria urbane, shpesh kthehet në tub të hapur ndotjeje, duke rritur rrezikun për sëmundje dhe duke cenuar tokat përreth.
Kanali i Emisarit (i njohur nga banorët si “Misar”) është bërë dalje e ndotjes: kur kolektorët urbanë dështojnë, ndotja përfundon në rrjetin kullues që çon ngarkesën e fekaleve drejt fushave. Kjo është kërcënim mjedisor, jo “përmirësim i shpërndarjes së ujit për vaditje”.
Në vend të transparencës dhe matjeve periodike të cilësisë së ujit, institucionet preferojnë parulla. UK Lushnjë sh.a. dhe Bashkia Lushnjë duhet të publikojnë menjëherë planin e mirëmbajtjes 2023–2025, në mbështetje të Strategjisë Kombëtare të Ujësjellës Kanalizimeve, 2023-2030, listën e defekteve për Përroin/ Krutjen/ Dushkun, akt-konstatimet e derdhjeve të paligjshme dhe masat ndëshkuese. Pa këto, çdo fjali për “afate, efikasitet, cilësi” mbetet fasadë komunikimi.
“Siguria hidroteknike” në Kasharaj ka vlerë vetëm nëse shoqërohet me: pastrim të kolektorëve urbanë, mbyllje fizike të derdhjeve në Dushk e përgjatë Përroit, rehabilitim të rrjetit në Krutje dhe monitorim laboratorik të kanalin e Emisarit. Deri atëherë, investimi në Kasharaj është poster marketingu që mbulon një dështim strukturor.
Banorët mund ta “mirëpresin” çdo ndërhyrje, por fotografia e ditës është një: qytetarët filmojnë ujëra të zeza që derdhen në sipërfaqe, ndërsa bashkia raporton punime “me intensitet”. Administrim do të thotë tubacione funksionale dhe matje të publikuara, jo statuse triumfaliste.
