Pas dhjetë vitesh pritjeje, teori dhe emocione, “Stranger Things” ka ulur siparin me një episod final që synon t’i japë fund një prej sagave më të dashura televizive të dekadës së fundit.

Finalja dyorëshe i kthen të gjithë personazhet përballë betejës së fundit, ku rreziku nuk është më vetëm Hawkins-i, por vetë ekzistenca e botës siç njihet. Ritmi i shpejtë, përballjet e drejtpërdrejta dhe rikthimet simbolike nga sezonet e mëparshme e bëjnë episodin një përmbledhje të gjithë udhëtimit të serialit.

Në qendër të finales qëndron Eleven, fati i së cilës mbetet qëllimisht i paqartë. Epilogu, i vendosur 18 muaj më vonë, lë hapësirë për shpresë, duke sugjeruar se ajo mund të ketë zgjedhur një rrugë tjetër, larg syve të të gjithëve.

Ndryshe nga pritshmëritë e shumta, finalja shmang humbjet e mëdha mes personazheve kryesorë, duke zgjedhur një mbyllje më reflektuese sesa shkatërruese. Hawkins mbijeton, miqësitë ruhen dhe personazhet nisin kapituj të rinj në jetën e tyre.

Megjithatë, jo çdo pyetje merr përgjigje të plotë. Disa elemente të historisë mbeten të hapura, duke bërë që fundi të perceptohet ndryshe nga audienca: për disa si një mbyllje emocionale dhe e drejtë, për të tjerë si një ndarje që lë shije të papërfunduar.

Një gjë mbetet e sigurt: “Stranger Things” largohet duke lënë pas një trashëgimi të fortë kulturore dhe një finale që do të diskutohet gjatë nga fansat, edhe pasi dritat e Hawkins-it janë fikur përgjithmonë.