Qëndrimi i presidentit amerikan Donald Trump ndaj Venezuelës ka qenë i pandashëm nga një element i vetëm: nafta. Që nga mandati i tij i parë, Trump e ka bërë të qartë se interesi kryesor i Shteteve të Bashkuara për këtë vend lidhet drejtpërdrejt me pasuritë e tij energjetike.

“Bëhet fjalë tërësisht për naftë”, është mesazhi që përmbledh politikën e tij ndaj Karakasit, një vend që disponon rezervat më të mëdha të naftës në shkallë globale.

Por ky interes nuk lindi me administratën Trump. Historia nis mbi njëqind vjet më parë, kur kompani amerikane luajtën rol vendimtar në zbulimin dhe shfrytëzimin e fushave naftëmbajtëse në Venezuelë, duke e kthyer vendin në një nga qendrat kryesore të industrisë energjetike botërore.

Ky raport ndryshoi rrënjësisht pas shtetëzimit të industrisë së naftës nga autoritetet venezueliane, një vendim që i dha fund kontrollit të huaj mbi burimet energjetike dhe krijoi tensione afatgjata me interesat amerikane.

Në këtë kontekst historik, deklaratat dhe veprimet e Trump shihen si vazhdimësi e një përplasjeje të vjetër për kontrollin dhe ndikimin mbi naftën venezueliane, e cila mbetet edhe sot një faktor kyç në zhvillimet gjeopolitike të rajonit.