Kombinati mbetet një nga zonat më të veçanta urbane të kryeqytetit, një lagje e ndërtuar sipas parimeve të urbanistikës staliniste, e cila edhe sot ruan gjurmë të qarta të modelit ideologjik dhe funksional mbi të cilin u krijua. E konceptuar fillimisht si zonë banimi për punëtorët e industrisë, Kombinati u projektua si një hapësirë e organizuar në mënyrë të centralizuar, ku jeta kolektive, puna dhe banimi ishin të ndërthurura sipas një rregulli të përcaktuar nga shteti.

Arkitektura e lagjes karakterizohet nga pallate të njëtrajtshme, struktura masive dhe mungesë e elementeve dekorative, tipare tipike të realizmit socialist që synonin funksionalitetin dhe barazinë. Ky model urbanistik reflektonte filozofinë e një epoke ku individualiteti zbehej përballë interesit kolektiv, duke e shndërruar Kombinatin në një shembull të qartë të planifikimit stalinist në Tiranë.

Me ndryshimet politike dhe ekonomike, Kombinati humbi funksionin e tij industrial, por jo identitetin. Sot, lagjja është një zonë e dendur banimi, ku infrastruktura e vjetër përballet me nevoja moderne, ndërsa ndërhyrjet e reja urbane shpesh nuk ndjekin një vizion të unifikuar zhvillimi. Problemet me rrugët, hapësirat publike dhe shërbimet mbeten të pranishme, duke reflektuar trashëgiminë e një modeli të ndërtuar për një realitet tjetër.

Megjithatë, përtej arkitekturës dhe infrastrukturës së një epoke të shkuar, Kombinati vazhdon të mbetet një komunitet aktiv. Eli, një banore e zonës, shprehet se pavarësisht vështirësive, njerëzit përpiqen ta përmirësojnë jetën e përditshme. “Edhe pse infrastruktura dhe ndërtesat janë staliniste dhe i përkasin një kohe tjetër, njerëzit këtu përpiqen gjithmonë të bëjnë më të mirën”, thotë ajo, duke theksuar rolin e komunitetit në mbajtjen gjallë të lagjes.

Në Tiranën moderne, që po transformohet me ritme të shpejta, Kombinati mbetet një dëshmi e gjallë e urbanistikës së së shkuarës, por edhe e rezistencës sociale të banorëve të tij. Lagjja vijon të jetojë mes trashëgimisë staliniste dhe përpjekjeve për t’u përshtatur me realitetin bashkëkohor, duke mbetur një pjesë e rëndësishme e mozaikut urban të kryeqytetit.