Filmat horror janë një fenomen kulturor që vazhdon të magjepsë njerëzit prej më shumë se një shekulli. Edhe pse shumë shmangin ndjesinë e frikës, miliona të tjerë e kërkojnë me vetëdije atë. Por çfarë ndodh me trurin tonë kur shohim një film horror dhe përse ndonjëherë frika na tërheq?

Psikologët shpjegojnë se filmat horror aktivizojnë instinktet primitive të mbijetesës. Kur shikojmë skena të frikshme, truri reagon njësoj si në prani të një rreziku real: rriten rrahjet e zemrës, tensioni dhe frymëmarrja. Kjo është një mënyrë për trupin që të përgatitet për të luftuar ose për të ikur, por në një mjedis të sigurt si kinemaja ose shtëpia.

Pas kësaj përvoje të ngarkuar me adrenalinë, trupi prodhon dopaminë dhe endorfina, duke sjellë një ndjesi kënaqësie dhe çlirimi. Kjo është arsyeja pse shumë njerëz ndihen mirë pas një filmi të frikshëm – është një kombinim i stresit dhe kënaqësisë që truri e përjeton si emocion pozitiv.

Nga ana tjetër, për individët e ndjeshëm ose ata me çrregullime ankthi, filmat horror mund të kenë efekt të kundërt, duke shkaktuar pagjumësi, ëndrra të frikshme apo shqetësim të vazhdueshëm. Kjo ndodh sepse truri nuk arrin të bëjë dallimin e plotë midis frikës reale dhe asaj të simuluar.

Sipas ekspertëve, filmat horror mund të jenë edhe mjet terapie emocionale, pasi ndihmojnë njerëzit të përballen me frikërat e tyre në mënyrë të kontrolluar. Përmes këtyre përvojave, shikuesit mësojnë të menaxhojnë stresin dhe të përforcojnë qëndrueshmërinë emocionale.

Filmat horror janë më shumë se thjesht një burim frike – ata janë një eksperiment psikologjik, një pasqyrë e dëshirës njerëzore për të kuptuar frikën dhe për të përjetuar emocionet në kufijtë e sigurisë.